Jij bent je eigen kompas
Als het leven mij iets heeft geleerd, dan is het dit:
Alles waar je naar verlangt.
Alles waar je van droomt.
Alles waarvan je diep vanbinnen voelt: dit is wat ik wil…
draagt al iets in zich van wat je nodig hebt. 🤍
We wachten soms op dat ene moment.
Op iemand die ons vertelt welke richting we op mogen.
Op het juiste moment, meer vertrouwen, minder angst.
Maar uiteindelijk begint verandering bij jezelf.
Bij durven luisteren naar wat er werkelijk in jou leeft.
Bij eerlijk kijken naar wat je nodig hebt.
Bij uitspreken wat je verlangt.
En soms simpelweg bij het zetten van die allereerste stap.
Niet alles hoeft vandaag.
Niet alles hoeft in één keer.
Stap voor stap.
Dag voor dag.
Op jouw eigen tempo.
Onderweg kunnen we van alles tegenkomen. Angst, twijfel, oude patronen, onzekerheid of de vraag: “Maar wat wil ík eigenlijk?”
En juist daar kan een paard zoveel zichtbaar maken.
Een paard oordeelt niet.
Het heeft geen verwachtingen van wie jij zou moeten zijn.
Het reageert op wat er werkelijk is.
Het paard kan je iets spiegelen wat je misschien zelf nog niet onder woorden kunt brengen. Het kan je uitnodigen om te vertragen, te voelen en opnieuw contact te maken met jezelf.
Niet omdat het paard de antwoorden voor je heeft.
Maar omdat het je kan helpen jouw eigen antwoorden weer te horen.
Dat is waar EquiVerum voor mij over gaat.
Verum betekent waarheid. Echtheid.
Dicht bij jezelf komen. Ontdekken wat er werkelijk speelt en ruimte maken voor wat bij jóu past.
Met én zonder paarden.
Want jouw paard als kompas betekent niet dat het paard bepaalt welke weg je moet gaan.
Jij bent degene die de richting kiest.
Het paard loopt een stukje met je mee. 🤍
En daar begint mijn verhaal...
EquiVerum is niet zomaar ontstaan.
Het is gegroeid vanuit mijn eigen ervaringen, mijn liefde voor paarden en mijn overtuiging dat mensen niet altijd nóg meer advies nodig hebben.
Soms hebben we vooral een plek nodig waar we even mogen zijn.
Waar niets hoeft.
Waar je niet hoeft te voldoen aan verwachtingen.
Waar je opnieuw mag voelen wat voor jou klopt.
Ik ben Ilona.
En graag vertel ik je waarom juist de paarden, mijn eigen ervaringen en mijn weg hebben geleid naar EquiVerum.
Wie ben ik?
Ik ben Ilona Humblet, geboren in 1972, moeder van één zoon en bonusmoeder van twee bonuskinderen en inmiddels oma van een kleindochter en nog 1 op komst. Ik leef samen met mijn partner, mijn steun en toeverlaat, 3 katten, 2 kippen en onze 2 prachtige border collie dames En wie mij kent, weet dat dieren een ontzettend belangrijke plek in mijn leven innemen. 🤍
Al van jongs af aan hebben paarden iets magisch voor mij gehad. Als kind droomde ik er al van om ooit iets met paarden te doen. Ik wist alleen nog niet precies hoe dat eruit zou zien.
Inmiddels weet ik dat mijn plek niet alleen bij paarden ligt, maar juist bij de bijzondere paarden. Paarden die, net als mensen, hun eigen verhaal en hun eigen rugzak meedragen.
Onze paarden zijn daar een mooi voorbeeld van. Ieder paard heeft zijn eigen karakter, ervaringen en manier van reageren. Juist dat vind ik zo bijzonder. Ze hoeven niet perfect te zijn. Ze mogen gewoon zijn wie ze zijn.
In 2021 rondde ik mijn paard en life coachdiploma af. Sindsdien ben ik mij blijven ontwikkelen en heb ik steeds meer mijn eigen manier van begeleiden gevonden.
Ik werk graag holistisch en kijk niet alleen naar de vraag waarmee iemand binnenkomt. Ik kijk naar de mens als geheel en vooral naar wat er op dat moment speelt.
Wat heb je nodig?
Wat voel je?
Wat gebeurt er werkelijk?
En wat vertelt dat jou?
Wat mij typeert als coach, is de rust die ik meebreng. Ik hoef niet meteen iets op te lossen of een antwoord te geven. Ik stuur niet en vul niet voor een ander in.
Ik vind het juist belangrijk om iemand in zijn of haar eigen waarde te laten en ruimte te geven om zelf te ontdekken, te voelen en te kijken naar het eigen ik.
Mijn manier van werken komt voor een groot deel voort uit zelfervaring. Door mijn eigen leven en alles wat ik daarin ben tegengekomen, heb ik geleerd hoe belangrijk het is om niet alleen naar het zichtbare te kijken.
Daarom werk ik niet volgens één vast stappenplan.
Ik heb mijn eigen manier van werken ontwikkeld en gebruik verschillende oefeningen en methodes wanneer die op dat moment passend zijn. Soms is dat heel praktisch, soms juist verdiepend. En soms ontstaat er iets tijdens een gesprek of in het contact met een paard waarvan je vooraf helemaal niet had kunnen bedenken dat dát precies nodig was.
Ik kijk naar wat zich aandient.
En als ik tussen mijn paarden in de wei sta, noem ik dat vaak mijn wetend veld.
Een plek waar je even niets hoeft te bedenken of op te lossen. Waar je kunt vertragen, voelen en waarnemen. Waar soms iets zichtbaar of voelbaar wordt voordat je er woorden voor hebt.
Daarin hebben mijn paarden een bijzondere rol.
Ze zijn voor mij geen hulpmiddelen. Het zijn mijn collega's en partners. Ze mogen paard zijn, met hun eigen karakter, grenzen en keuzes.
Ze kijken niet naar wie je zou moeten zijn.
Ze kijken naar wie je bent.
Zonder oordeel.
Zonder verwachtingen.
Gewoon zoals je op dat moment bent.
En vanuit daar mag je zelf ontdekken welke richting je op wilt.
Niet vóór jou bepalen, maar naast je staan.
Niet invullen wie je bent, maar ruimte geven om jezelf te ontdekken.
Dat is voor mij de kern van EquiVerum.
Jij bent je eigen kompas.
